¶ρθρα: Σχόλια - Αναλύσεις: 03 'ΧΡΟΝΟΣ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ' Ελαιογραφία 50 Χ 70

1988-89 Θέλοντας να διδάξω στους μαθητές μου την υγιή «Αφαίρεση», αυτή που αφαιρεί δίχως να αδειάζει το θέμα, το έπραξα με αντικείμενα από το οικείο περιβάλλον & το Ξυπνητήρι απεδείχθη ένα πολύ καλό σχέδιο.
Μας έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε συνθέσεις σε πολλές παραλλαγές, (βλέπε δεξιά).

Από την άλλη, ο Σουρεαλισμός, η ονειρική αυτή τέχνη, επιτρέπει τη φαντασία του Καλλιτέχνη να αρθρώσει δημιουργικά τον εικαστικό του λόγο με στοιχεία παρμένα από τη φαντασία του. Όταν υπάρχει η κατάλληλη “παιδεία” στον ψυχισμό του, η πολυπληθής γνώση του δίνει τη δυνατότητα να πει με μια εικόνα τόσα πολλά.
Η Εδέμ (ο χρόνος), ο εδώ πίνακας δηλ, είναι μία ακόμη εκφραστική δυνατότητα της τοποθέτησης των δομικών στοιχείων του αντικειμένου μας -ξυπνητήρι-.
Ο Χρόνος είναι η παν συμπαντική δύναμη & τί
ποτε στον δημιουργημένο κόσμο δεν μπορεί να υπάρξει δίχως τη δική του παρουσία.
Ο Πλάτων μας λέει πως "...ο Θεός ουχί εν χρόνο, αλλά μετά χρόνου δημιούργησε το Σύμπαν...".
Ο Χρόνος ξεκινά από τη στιγμή της δημιουργίας & αριστερά στον πίνακα είναι διάχυτος παντού.
Στο άνω του τμήμα, ο κύκλος, ένας "κλειστός" κόσμος που μας περιγράφει μια φαινομενικά ανέμελη σκηνή από τον Παράδεισο, είναι το ξυπνητήρι, το κουδούνι που θα θέλαμε να κτυπήσει ακόμη ποιο έντονα, πριν αρχίσει η αντίστροφη για τον άνθρωπο μέτρηση.

Η πρώτη ματιά:
Ο χρόνος μοιάζει να κυλά σε βάρος των πρωτοπλάστων. Αόρατος σε αυτούς, ορατός σε μας με το σχήμα του φιδιού, ξεπηδά μέσα από στο χρόνο της δημιουργίας. Ο χρόνος οριοθετεί, έχει ενεργό ρόλο στην όλη δημιουργία κι αυτή του την ικανότητα, συμβολίζουν οι καμπύλες πράσινες γραμμές αριστερά.

Το χρώμα παίζει πολύ σπουδαίο ρόλο στη ζωή, άρα και στη δημιουργία. Το πράσινο είναι το χρώμα του πλούτου. Είναι το χρώμα που δημιουργείτε από την ανάμειξη του κίτρινου και του μπλε.
Το Κίτρινο χρώμα Σοφίας-κίνησης, χρώμα όξινο μας κρατά σε εγρήγορση.
Το Μπλε είναι το χρώμα του Πνεύματος, είναι το χρώμα της σκιάς, και μη βιαστικά το ερμηνεύσετε ανάποδα, αφού και ποιο κάτω θα μπορέσουμε να πούμε πολύ περισσότερα γι' αυτό.
Όταν λοιπόν αναμίξεις ψυχή & πνεύμα, έχεις τον πλούτο, τη διαύγεια, τη σοφία.
Τα 4 σημεία που οριοθετούν τις υποδιαιρέσεις του χρόνου, "πιέζουν" προς τη πλευρά του αρνητικού.
Τα δάκτυλα του χρόνου, Ωροδείκτης & Λεπτοδείκτης, αποκτούν διαχρονικά την πολυπ
όθητη κάθαρση & μετατρέπονται σε φτερά ανύψωσης.
Οι δύο βάσεις για το ξυπνητήρι, μέσα τους φιλοξενούν το Γολγοθά, την αποκαλυμμένη από το Θεό γνώση, & το σύμβολο καλού & κακού, τη δημιουργημένη δηλαδή από τον άνθρωπο γνώση.

Στο κατώτερο τμήμα του έργου, το πέλαγος, απέραντο μα ταυτόχρονα κι επικίνδυνο, έχει το δικό του φάρο για τους ταξιδευτές της ζωής.
Τα χρώματα έχουν επιλεγεί σύμφωνα με τα επίπεδα της κλιμακούμενης δημιουργίας:
Το κινητικό Κίτρινο, χρώμα Σοφίας στα ανώτερα στρώματα.
Τα θερμά Κόκκινα της ζωής & του πάθους στο μέσον, ακριβώς κάτω από τον κόσμο των πρωτοπλάστων. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να βρίσκονται μακριά τους. Έπρεπε να είναι ορατά απ' αυτούς, να τους ξυπνήσουν την επιθυμία της καθόδου.
Στο κάτω μέρος τα πνευματικά Μπλε. Αλήθεια, αν δεν υπάρχουν στο δικό μας κόσμο τα πνευματικά Μπλε, πως θα νιώσουμε εμείς την επιθυμία να τολμήσουμε το αντίστρ
οφο ταξίδι της ανόδου...

Η Δεύτερη ματιά:
Ανάμεσα στους πρωτοπλάστους μεγαλώνει το δέντρο της γνώσης καλού & κακού. Εκεί, 
στη σχέση των δύο κατευθύνεται κι ο διάβολος-φίδι.
Τα 3 τμήματα από το κέλυφος του αντικειμένου σε αποχρώσεις του πράσινου, χρώμα πλούτου, χλόης & φύλλων που ταχύτατα καλύπτουν “πλουσιοπάροχα” τη Γη. Εξ’ άλλου δε λέμε κι εμείς πως ο Χρόνος είναι …χρήμα;
Εκεί στοχεύουν οι 4 ωροδείκτες, χρυσός, ασημένιος, πολυμαθής & σκοτεινός.
Το δεξιό Κίτρινο καμπύλο τμήμα -σοφία- οδηγεί σε βάθος τη σκέψη.
Ο άνθρωπος θέλησε πρώτα να στηρίξει & στήριξε τη δική του σοφία επάνω σε σύμβολα της δικής του πλειάδας θρησκειών.
Σαν υπομόχλιο στέκει το σύμβολο του καλού & κακού στο κάτω μέρος της κίτρινης καμπύλης. Μια προσεκτική ματιά θα διακρίνει το ράγισμα στη σφαίρα του και τη μαύρη σκόνη που πέφτει στη γη.
Στο πάνω μέρος της καμπύλης-σοφίας, βλέπουμε τη σφαίρα με τη σταυρική θυσία να επισφραγίζει την αποκαλυμμένη Θεϊκή Αλήθεια.
Τα πυκνά σύννεφα δεν είναι μόνο ειδυλλιακά, αφού ως υδάτινος τοίχος καλύπτουν πολλές αλήθειες από τα ανθρώπινα μάτια. Στην αρχαία Ελλάδα, οι Αιγές, τα αφρισμένα δηλαδή σύννεφα, ήταν το Αγνό νερό, το καθαρό που ανυψώθηκε από τη λάσπη της γης με τη βοήθεια των καθαρών Ηλιακών ακτίνων.
Γι' αυτό και η Αιγίς -το αγνό νερό, δηλ η αγνότητα κι όχι η αίγα- έγινε η τροφή του Δία μετατρέποντάς τον σε θεό ανθρώπων και θεών. Το μόνο ανθρώπινο δημιούργημα, ο μισό κατεστραμμένος φάρος να προσπαθεί να καθοδηγεί σωστά τους ανθρώπους. Υπήρξε η σκέψη για μια βάρκα με πανιά, αλλά μια προσεκτική σκέψη επέτρεψε την απουσία της από το έργο, προτρέποντας όλους εμάς να τολμήσουμε, να ταξιδέψουμε.

Η Τρίτη ματιά:
Αν συνεχίσουμε, ίσως σας στερήσουμε το πολύτιμο ταξίδι προς τη δική σας Ιθάκη...!

Επιστροφή