¶ρθρα: Σχόλια - Αναλύσεις: 01. ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ - ΑΝΑΤΑΣΗ
ελαιογραφία 50 Χ 70

Το 1987, μετά τις ώρες του μαθήματος, η κούραση βρήκε το δικό της δρόμο κι ευτυχώς βγήκε δημιουργικά.
Στην προσπάθειά να “ξεδώσω”, να εκτονώσω στον καμβά όλο αυτό το συναίσθημα που με φόρτιζε τις ώρες διδασκαλίας, δίχως κανένα προσχέδιο ξεκίνησα με τα πινέλα μου να σχεδιάζω στην αρχή & ολοκληρώνω στη συνέχεια την “Αναζήτηση”.
Η ονειρική τέχνη -σουρεαλισμός- με συνεπαίρνει & πολλά απ' όσα θέλω να πω με το χρωστήρα, τα σχηματοποιεί στο καμβά μου πολύ πιο εύκολα από κάθε άλλη μορφή τέχνης.
Σίγουρα απαιτεί μια παιδεία κι έναν στόχο στις αναζητήσεις σου, εάν δε θέλεις να καταλήξεις να δημιουργείς τερατόμορφα κακάσχημα & φοβερά τέρατα, που στο όνομα του “ονειρικού”, μας οδηγούν σε κολάσεις & στιγμές αγωνίας.
Από παιδί μου άρεσε να θαυμάζω την Ανατολή του ήλιου κι όχι τη δύση, την ¶νοιξη αντί το Φθινόπωρο, την Ανάταση κι όχι την πτώση.
Με τα χρόνια καταλάβαινα γιατί όλο & περισσότεροι άνθρωποι αρέσκονταν στην καθοδική κυρίως δημιουργία, αντί της φωτεινής, της ανοδικής.
Οι λόγοι, απλοί: Ο Δυναμισμός.
Ξαφνιαστήκατε;
Κι όμως είναι πολύ απλό. Είναι σχετικά εύκολο να δημιουργήσεις ένα δυναμικό κόσμο με τη βοήθεια της βίας, του πόνου, της απελπισίας, της απόγνωσις.
Οι άνθρωποι έχουν από άγνοια & φόβο σε εκτίμηση το κακό, δεν το περιφρονούν επειδή έμαθαν να το φοβούνται.
Από την άλλη, δεν είναι εύκολο να δημιουργείς πλούσια φωτεινά έργα με δυναμισμό, αφού το καλό σε γενικές γραμμές είναι ήρεμο, απλό, φωτεινό, δε σου δίνει την δυνατότητα να συστρέψεις με ανάλογη αγωνία τα σώματα ή να σχεδιάσεις πρόσωπα γεμάτα απόγνωση...
Ήταν η περίοδος που είχα έντονα το στοιχείο της αναζήτησης. Ο κάθε άνθρωπος, από τη στιγμή που συνειδητοποιεί την ύπαρξη του, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί τι είμαι, που πάω, το γιατί.
Κάποτε, κάποια στιγμή, η ανησυχία γίνετε έντονη, ανυπόφορη θα έλεγα, μια εσωτερική δύναμη που σε ωθεί έντονα εμπρός στα βαθιά της αναζήτησης.
Η ώρα της
δημιουργίας είναι μια ευλογημένη ώρα. Αν η ικανότητά σου στο ζωγραφικό μέρος σου επιτρέπει να είσαι ταχύς, επιτρέπει σε μικρό χρονικό διάστημα μέσα από τα πινέλα να βγουν στην επιφάνεια του καμβά όλα όσα ανυπόμονα περιμένουν στοιβαγμένα μέσα σου από αναζητήσεις ετών & ετών. Πριν κουραστούν από μια αργή εξωτερίκευση, βγαίνουν αναλλοίωτα σαν ορμητικός πίδακας νερού και αβίαστα μορφοπλάθουν στο καμβά το δικό τους κόσμο, τόσο γρήγορα, τόσο πλούσια, που αφού τελειώσεις στέκεις απέναντί του, τον μελετάς, ανακαλύπτεις νέα στοιχεία, τον ερμηνεύεις.
Έτσι. Αβίαστα και γρήγορα -σε 45'- δημιουργήθηκε η “Αναζήτηση” σε μια άδεια αίθουσα της Χ.α.ν. Θεσσαλονίκης μετά της ενιάμιση το βράδυ.
Θυμούμαι ακόμη που σχεδίασα το σώμα και το σταυρό με λίγη διαλυμένη ώχρα. Με συνέπαιρνε ότι έβλεπα και το έργο αποκτούσε οντότητα σε ελάχιστο χρόνο.
Η σφαίρα, το κυκλικό της σχήμα, έδενε αρμονικά ισορροπώντας τη σύνθεση στα ψηλά του μέρη. Το βάθος που δημιουργούσε ο υψηλός σταυρός, ανάγκαζε τον ορίζοντα να καμπυλώνει, μακρινό και ψυχρό μέσα στα μπλε της ατμόσφαιρας. Ο διαγώνιος σχεδιασμός του σταυρού έδινε κινητικότητα στο έργο, πρόσδιδε κίνηση & προοπτικό βάθος.
Το άνοιγμα μεταξύ σταυρού & σφαίρας φάνταζε τεράστιο & προς στιγμή δεν το κάλυψα. Ασχολήθηκα με το γέμισμα από τον ουρανό με γαλάζιο κι ελάχιστη ώχρα. Τα χρώματα έχουν το δικό τους ρόλο & περιεχόμενο. Το γαλάζιο, το μόνο χρώμα “σφήνα” στα πρώτα & δεύτερα* χρώματα, ανάλαφρο γεμίζει με ηρεμία τη ζωή στη γη. Η ώχρα είναι το σύνολο των βασικών χρωμάτων -κόκκινο, κίτρινο & μπλε- με την προσθήκη λευκού & μαύρου.
Με ίδια σκέψη δημιούργησα το σύννεφο κι αντί του γαλάζιου χρησιμοποίησα το πρωσικό μπλε, κι επέτρεψα στον εαυτό μου την πολυτέλεια να αφήσω με πανοραμικό τρόπο ένα κυκλικό άνοιγμα στο σύννεφο.
Ένα άνοιγμα στο ουρανό, εκεί όπου οδηγούσε η αναζήτηση του -κάθε- ανθρώπου.
Στην Αγάπη.
Στην καρδιά.
Στην
αγάπη που τροφοδοτεί τα πάντα, που με τις δικές της φλέβες τρέφει τα σύμπαντα. Μόνο εκεί, στους μύες της καρδιάς μπορεί να αιχμαλωτιστεί ο χρόνος, να σταματήσει τη φθοροποιό του πορεία, διατηρώντας την ελπίδα σε όσους κάνουν το δικό τους ανοδικό ταξίδι αναζήτησης.
Πως θα μπορούσα να αποτρέψω το συσχετισμό με τον Εσταυρωμένο; Να τονίσω μόνο τη μετάλλαξη που πρέπει να υποστεί ο κάθε υλικός άνθρωπος που θέλει να “ανέβει”;
Ο κρύσταλλος είναι υλικό, ένα γήινο κομμάτι που κατόρθωσε να εξευγενιστεί, να ανυψωθεί, να αποκτά καθώς ανεβαίνει το δικό του εσωτερικό φως, αφήνοντας κάτω στην επιφάνεια της Γης το δικό του σημάδι
.
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά ακόμη για όσα κιόλας είπαμε...
Να πούμε επίσης για το γυμνό του σώματος, το φύλλο, τη θέση του, για το επάνω τέλος του σταυρού, για το “άλλο” φως που φωτίζει τα μακρινά βουνά, για το διαφορετικό φωτισμό της σφαίρας... & τα αναφέρω για να μπορείτε να τα εντοπίζετε στη σύνθεση.
Είναι σημαντικό να μάθετε να “διαβάζετε” ένα έργο, αφού αυτό από τη φύση του είναι σιωπηλό.
Από την άλλη πάλι είναι και κραυγαλέα ...βουβό, αρκεί να μπορείς να ακούς με ...τα μάτια που το κοιτάζεις.

Καλό σας ταξίδι.


* Τα βασικά πρώτα χρώματα είναι το Κόκκινο, Κίτρινο & Μπλε. Από τις μεταξύ τους μίξεις έχουμε τα δεύτερα, Πορτοκαλί από κόκκινο & κίτρινο, Πράσινο από κίτρινο & μπλε, και Μοβ από Μπλε & κόκκινο. Είναι ο γνωστός χρωματικό κύκλος.
Όμως τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου είναι επτά και το σύνολο των πρώτων & δεύτερων χρωμάτων είναι μόνον έξι. Το φαινομενικά ξένο και άσχετο χρώμα στο ουράνιο τόξο, είναι το Γαλάζιο, που στέκει δίπλα στο μπλε προς το πράσινο...

……………………………………
Αν υπάρχει γνώμη, η ερώτησή... θα χαρούμε να την ακούσουμε